Op naar Illa de ONS

Na een dagje A Coruña ( eigenlijk een nachtje ) door naar Parque National : Illas Atlanticas de Galicia.We zullen als eerste het eiland ONS gaan aandoen. Weersvoorspelling is gunstig  NO 7 kts.
Later zal de wind gaan toenemen nog een beetje gissen met hoeveel knopen, dat gaan we wel zien. Op de golf van Biskaje hebben we bijna geen wind tot 30 kts wind gehad ( een dikke 6 Bft tegen de 7 aan ). Slapen was erg moeilijk met harde wind en een rollende boot, dat hebben we in Coruña ingehaald.

Zie voor meer info over de eilanden

http://www.mapama.gob.es/es/red-parques-nacionales/nuestros-parques/islas-atlanticas

Uitgebreide blog update volgt nog. We nemen gewoon de tijd 😎 want wat vandaag niet afkomt doen we gewoon morgen ......

Ook dan zullen we antwoorden op jullie leuke reacties, dank hiervoor 👍

Tip voor vertrekkers: regel in Nederland alvast een "Permission" om in de wateren rondom het Natinale park te mogen zeilen en ankeren. Check www.iatlanticas.es Prima service omdat je binnen twee dagen je permission op mail binnen hebt.

Het ankerseizoen is geopend

Kaap Finisterre

Nu we Kaap Finisterre hebben gerond gaan we meer zuidelijk en bieden zich meerdere baaien aan ( Ria's genaamd ) waar je kunt ankeren. Te veel om allemaal aan te doen waardoor keuzes gemaakt moeten worden. De mist die we tot aan Kaap Finisterre hadden lost nu langzaam op en toont kustlijnen met kleine dorpjes aan een strandje of op de bergglooiingen.

Oester kweek velden in de baai

Eergisteren ( 6 juni) hebben we onze eerste ankerstop gemaakt en zijn we voor anker gegaan omdat er geen wind stond (alleen motoren vinden we niks) en de mist maar niet wilde oplossen. We hebben gelegen in Ria de Corme Y Laxe. In bijna iedere baai liggen dichtbij het strand houten vlotten in het water waar men oesters kweekt. Oppassen dus wanneer je een ankerplek zoekt.

Ankerbol gehesen

Mist rondom Kaap Finisterre

Langzaam lost de mist op

Aanloop naar Ria de Muros. Mist is opgelost en de zon schijnt.

Gisteren overnacht nabij Muros in de Ria de Muros ( Ja Coen je had gelijk, een mooie plek om te bezoeken). De tweede ankerplek waar al meerdere boten voor anker lagen. Plan is om de dag daarna dan eindelijk Isla ONS aan te doen. Er is bewust gekozen om niet in het donker dit eiland aan te doen. We zullen voor anker gaan nabij Playa de Melide. Een van de aangewezen ankerplakken rondom dit eiland. Op de web site van het natuurpark reeds aangegeven dat wij hier voor anker gaan. Als je eenmaal je permissie hebt is het zeer eenvoudig om aan te geven wanneer je waar wilt ankeren.
Zie vorige bericht van 6 juli met verwijzingen hoe deze persmissie aan te vragen.

Ankerplek

Het dorpje Muros

Hoe relaxed het ook is, je moet blijven opletten

Gisteren weer vertrokken vanuit La Coruña richting Isla ONS. Ondanks dat de wind voorspelling gunstig zou zijn bleef de voorspelde windtoename uit. Zat van het op de motor varen zijn we een mooie baai ingedoken om daar eindelijk voor het eerst voor anker te gaan. We hebben gekozen voor de ria de Corme e Laxe. Prima baai zeer goed beschut (alhoewel dit niet nodig was).

Plotter detail op 0,5 nm, de plusjes geven ondiepte aan maar wel onder zee niveau

Op weg naar de ankerplek zijn we weer eens met de neus op de feiten gedrukt dat je altijd alert moet blijven hoe rustig en relaxed het ook lijkt. We varen een uitgezette route op de plotter. Dicht lang de kust maar met genoeg afstand om ondieptes te ontwijken, dachten we. Net voor de kaap bij de ingang naar de Ria ligt een ondiepte die wanneer de plotter niet op een hoog niveau van detail staat niet wordt getoond. We zagen de zee breken terwijl er op de plotter geen niveau boven water stond aangegeven. Pas wanneer er voldoende werd ingezoomd kwam deze ondiepte te voorschijn. Goed dat we bij daglicht deze route varen en een extra feiten op de neus wanneer we een volgende keer dit in de nacht doen. Hier is een sterke gelijkenis met de onfortuinlijke crash die een van de Volvo Ocean boten  de Vestas tijdens de laatste race hebben ervaren toen zij nabij Madagaskar in de Indische Ocean op een koraal rif vastliepen.

Zelfdepositie maar nu kaart detail op 0,25 nm. Duidelijk te zien aan de groene plekken dat hier ondiepte boven zee niveau aanwezig is

Vandaag weer vertrokken vanuit onze ankerplek. Helaas geen wind en een dikke mist. Dit komt veel voor in de periode Juni / Juli volgens de Reeds als gevolg van relatief koude zeelucht die de warmere kust bereikt.

Voor anker in baai bij Corme

Het kustplaatsje Corme

Vertrek op weg naar Isla ONS

Laag hangende mist bij monding Ria de Corme e Laxe

Note: doordat we dicht onder de kust blijven hebben we 3G signaal en dus tijd om de blog te updaten 👀

Week 4 en 5 ( 19 juni t/m 1 juli )

Week 4: 19 juni

Van Alderney tot aan Loctudy

Het wordt de hoogste tijd om jullie trouwe lezers bij te praten over de afgelopen weken.Wij zijn ook zo druk met de dagelijkse beslommeringen aan boord dat het van schrijven niet meer gekomen is :).Waar waren we gebleven: Alderney (Kanaal eilanden)We hebben besloten om eilandje te hoppen waarbij we de keus hebben uit twee eilanden, namelijk Guernsey en Jersey. Guernsey ligt op onze route en Peter is er bekend (tenminste, heeft de haven gezien), dus Guernsey wordt het.De tocht vanaf Aldeney verloopt prima. Met een bakstag wind en een heerlijk zonnetje zijn we pas om 16.00 uur vertrokken zodat we gebruik konden maken van stroom mee en met name bij de aankomst in Guernsey nauwelijks last hebben van de stroming die daar tussen de eilanden behoorlijk kan oplopen. Al met al een heerlijk relaxte zeildag waarbij Spi ook eindelijk zijn zin kreeg en Skippy kon genieten van de heerlijke warmte van de zon waar hij al weken naar uit kijkt.

Volle bak in de haven van Guernsey

Tegen schemer lopen we Guernsey binnen waar we door de havenmeester in zijn rubberboot opgevangen worden en naar de buitensteiger worden geloodst. De binnenhaven met drempel was al gesloten i.v.m. laag water en zou pas de volgende ochtend weer opengaan. Aan de buitensteiger werden we gedriedubbeld vanwege de drukte (er was een race gaande tussen de eilanden), maar ook dit heeft zijn charmes.




De afsluiting van de avond met een zonnetje en een 'ankerbiertje' in de kuip en lekker bootjes kijken beviel dan ook prima. Het eiland Guernsey met het havenplaatsje St. Peter Port is prachtig. Er is veel te beleven op watersportgebied waaronder zeilwedstrijden, powerboatraces en nog veel meer maar zeker ook het prachtige stadje met haar vele winkels en restaurants zijn de moeite waard. De rest van het eiland werd door tijdgebrek overgeslagen maar aangenomen mag worden dat ook de natuur en andere plaatsjes meer dan de moeite waard zijn.

In het midden van de aanloop naar de ankerplek ligt een grote rots

Omdat we de smaak van eilandje hoppen goed door krijgen werd ook het eiland Ile d'Quessant aangedaan. Dit eiland, gelegen op de meest westelijke punt van Frankrijk, zag er verlaten en grauw uit. Voor ons echter een ideale tussenstop voor de grote oversteek van de Golf van Biskaje naar La Coruña in Spanje, dus werd dit doel unaniem besloten dit eiland aan te doen. Voor het aanvaren van dit eiland moet men wel goed rekening houden met de sterke stroming die rondom het eiland met zijn vele vuurtorens en rotspartijen staat.

Een van de 5 vuurtorens die op het eiland staan

Doordat er weinig wind was en de ideale situatie ontstond voor onze visser Jeroen (wederom heerlijke verse makreel gegeten) werd het traject pas laat op de avond afgerond en werd de baai binnengelopen op zoek naar meerboeien die op de kaart stonden aangegeven. Bij het naderen van het eiland verraste de woest uitziende omgeving ons met de grillige rotspartijen en groen begroeide hellingen. Het tij kent hier een hoogteverschil van 6 a 7 mtr wat goed te zien was aan de boven het water uitgekomen rotspartijen.

Rondom het eiland staan maar liefst 5 vuurtorens, de oudste "Phare du Stiff" dateert uit 1695

De dag na aankomst zou een rustdag zijn waarbij we nog enkele voorbereidingen konden treffen voor de grote oversteek van ongeveer 350 mijl. Maar goed ook, want wederom verraste de omgeving ons de volgende ochtend. Dikke mist waardoor we zijn blijven liggen. Tijd genoeg om o.a. de windgenerator weer aan de praat te krijgen en het eiland te verkennen. Een afsluitend diner in een plaatselijk restaurant was dan ook een uitstekend afscheid van Ile d'Quessant. 


Op naar Loctudy


Niets is zo veranderlijk als het weer! maar wat dacht je van de mens! 
Een dagje omrommelen aan boord geeft nieuwe inzichten en mede door de weersvoorspelling met weinig wind is er besloten om niet over te steken naar Spanje maar de Franse kust verder af te zakken. Voor Jeroen een droomscenario omdat nu La Rochelle op de route komt waar de werf van RM gevestigd is. Voor diegene die het niet weten: Jeroen is verknocht aan RM yachts, zijn droomboot. Peter moest wel even omgepraat worden want naar het schijnt heeft hij veel verhalen gelezen en gehoord over de beruchte Golf van Biskaje met zijn ondiepe wateren, woeste golven en westenwinden die menig zeiler doen huiveren omdat ze hierdoor de kom niet uit kunnen komen . Dan scheelt het dat Jeroen en ik deze verhalen niet kennen en zo gebeurde het dat wij vroeg vertrokken met als einddoel Loctudy (Bretagne).
Bijkomend voordeel was dat we nu richting Zuid-Oost gingen en met een noordwesten wind de ideale koers om wederom de spinnaker te zetten.  Wat een prachtige en onvergetelijke zeildag! Zon, een stevige bakstag wind, mooie vergezichten met idealistische dorpjes langs de kust en uiteindelijk bij schemer binnenlopen van Loctudy. 

Passage bij Raz du Sein, sterke stroming, advies bij kentering passeren

Wij zullen niet over elk plaatsje de toeristische gids verrijken, maar kort samengevat is Loctudy een prachtig plaatsje met een redelijk grote haven en vele watersport bedrijven. 'S avonds stuiten wij nog op een plaatselijk visrestaurant met klein terras waar en 3 persoons live band optrad. Franser dan Frans kan niet. Onder het genot van tappas is het heerlijk genieten van het optreden. Maar niet alleen het stadje maar zeker ook de omgeving met zijn prachtige geulen die dan weer vol met water staan, dan weer droog staan afhankelijk van eb en vloed zijn oogverblindend en een absolute aanrader.

Vanaf Loctudy gaat de reis verder naar Belle Ile, Jazeker, weer een eiland. Een eiland gaat niet zonder boten en een haven en wat wil een zeiler nog meer. Op het eiland zijn twee havenplaatsen aanwezig en landinwaarts een aantal kleine dorpjes. Daarnaast zijn er tal van ankerplaatsen waarbij de prachtige zandstranden veelal alleen met de bijboot bereikbaar zijn. De aanhangmotor van de bijboot lijkt wat kuren te hebben (ja ja, staat al op de ankerlijst), dus werd gekozen voor de havenplaats Le Palais. Hier blijkt het de gewoonte te zijn om af te meren aan een meerboei met twee andere boten en dan de andere kant van de boot vast te maken aan de kademuur. Met een stevig windje in de haven was dit toch wel even lastig, vooral als die knul van een havenmeester in zijn rubberboot je in het Frans allerlei aanwijzingen toe roept en uiteindelijk maar gaat handelen en wij proberen mee te schakelen zonder precies te weten wat te doen. Ach, alles went behalve.... juist.. 
We zijn weer een ervaring rijker. Onderstaand nog enkele foto's van het prachtige Belle Ile. Veel Fransen schijnen vanaf het vaste land in de weekenden eilandje te hoppen in de omgeving van Golf de Morbihan en Belle Ile. Voor de watersporter een waar waterparadijs.

Ankeren aan een meerboei

Drone opname van Jeroen

Prachtig eiland

Genieten

De kracht van de natuur

Week 5: zaterdag 1 juli

La Rochelle
Vanaf Belle Ile gaat de reis verder naar La Rochelle. Zoals Peter al verslag heeft gedaan van het bezoek aan de RM werf is ook deze stad de moeite waard om te bezichtigen. La Rochelle is de laatste Franse plaats en haven die we aandoen. Vanaf hier gaan we de oversteek maken naar de Spaanse kust, een afstand van dik 350 mijl.

De golf van Biskaje

1 juli: Er zijn boeken over vol geschreven. Menig blog beschrijft de reis en voor ons......  het blijft spannend en het heeft iets mystieks. Afhankelijk van je punt van vertrek en de weersomstandigheden doe je er toch gauw zo'n 3 tot 4 dagen over. Ons vertrekpunt is La Rochelle. Niet bewust zo gekozen maar gedreven door de wind en het heimelijk verlangen van Jeroen om een bezoek te brengen aan de RM-jachtwerf. Dit is meer dan gelukt. Helaas niet afgesloten met ook nog een aantal dagen zeilen met een van deze mooie jachten dus genoeg redenen voor een terugkeer toch ?

Ter voorbereiding bestuderen we de weerkaarten, plannen routes mbv de PredictWind app en gebruiken we ons gezond verstand. De te verwachten aankomst zal op 5 juli in ochtend om 03:35 zijn. Totale afstand 353 nm. We zullen zien hoe dit uitpakt. Om 17:40 UT vertrekken we uit de haven nadat we eerst nog even wat extra diesel hebben getankt (50L). Je weet maar nooit, het is niet de eerste keer dat we worden verrast met een totaal ander weerpatroon dan verwacht waarbij de wind volledig wegviel of sterker was dan verwacht.

Hier gaan we zeker nog over bloggen want ondanks alle hulpmiddelen en voorspellingen pakt het af en toe toch anders uit. Dit komt o.a. doordat je onderweg geen updates van je grip files hebt en dus volledig afgaat op voorspellingen.

Dag 1

Wachtschema 

De eerste nacht verloopt rustig, wel een hobbelige zee. Voor de zekerheid 1 rif in het grootzeil gezet. We hebben een wachtschema voor een 3-mans bemanning waarbij in ieder geval in de moeilijke uurtjes tussen 01:00 en  04:00 2 man in de kuip aanwezig zijn. Buiten deze tijden is er slechts 1 man in de kuip aanwezig. Het schema start om 19:00 uur en eindigt om 10:00 de dag erna. Het schema wordt in blokken van 3 uur opgebouwd waarbinnen een dubbel blok (dus 6 uur) valt. Wij hebben dit als een zeer prettig schema ondervonden. Overdag neemt een ieder zijn rust moment.

Dag 2

Voor de laatste keer de Spi op

Overdag prima gezeild waarbij zo'n 12 kts wind uit N NO komt. Echter om 18:15 gaat de motor aan omdat de wind het laat afweten door terug te zakken naar 2 tot 3 kts.  De wind komt uit W terwijl volgens de grib files deze N tot NO zou moeten zijn. Het wordt ons duidelijk dat we in de kern van een hogedrukgebied zitten en er voorlopig niet uitkomen. Pas de volgende ochtend om 11:43 gaat de motor weer uit. Het is niet lekker rusten wanneer de motor loopt en je probeert te slapen in je wachtschema. We hebben maar liefst 16 uur de motor aangehad. Reden hiervoor was dat we een gemiddelde snelheid van 4 kts wilden behouden. Als dit zeilend niet lukt rest dus niets anders dan de motor bijzetten. De wind is gedraaid en komt uit de verwachtte N NO richting. Prima koers om de Spi op te zetten.






17:33 Helaas gaat de tellerstand weer omhoog, hij staat u op 10.
Dit keer met een harde knal want de Spi scheurt horizontaal over de gehele breedte door. Einde spinaker 😢. We snappen het niet echt want de windsterkte was 14 kts en daar moet een Spi zeker tegen kunnen. Waarschijnlijk toch een slijtageplek. We hebben een aantal dagen met veel plezier de Spi opgehad waarbij de bootsnelheid regelmatig de 8 kts aan tikte. Om 19:00 gaat het wachtschema in met een windsterkte uit O van zo'n 15 kts toenemend naar 20 kts uit W met lichte mist en matig zicht. De tweede nacht verloopt onrustig voor diegene die rust heeft want de boot rolt alle kanten op. Gewoon slapen is er niet echt bij, je probeert je schrap te zetten maar je rolt door je bed. Maar goed, eenmaal moe val je toch wel in slaap.

Dag 3

De zee bouwt op

Wind neemt maar toe

Het is steeds harder gaan waaien en we moeten zeil gaan minderen omdat we af en toe bijna uit het roer lopen. De zee bouwt op een soms komt er een golf van dwars die de boot optilt en nog meer laat loeven. Het reven (kleinmaken) van het rolgrootzeil gaat prima zolang je maar zorgt dat de druk eruit is. Jammer voor de criticasters maar wij zijn tevreden over het rolgrootzeil. Menigeen heeft hier zo zijn mening over als "dat het moeilijk is reven met harde wind en wat als het zeil blijft steken etc".  Gewoon tijdig reven en zorgen dat de druk eruit is. Inmiddels waait het zo'n 30 kts en hebben we ook de Genua deels gereefd.

Golven breken achter de spiegel

Om 11:00 worden we getrakteerd op een heuse dolfijnen show (helaas geen foto's) die zeker 45 minuten aanhoudt. Jeroen is naar de boeg geklauterd om de dolfijnen die langs de boeg scheren van dichtbij te aanschouwen. Wat een wendbaarheid hebben de dolfijnen. Je wacht op de knal maar deze beesten zijn zo snel dat ze de boeg steeds voor blijven. Surfend op de golfen schieten ze van links naar rechts. De wind blijft flagerig en ook wij surfen van de golven af. Later op de dag neemt de wind langzaam in sterkte af.

Ineens, mist weg en land in zicht !

Voor het eerst maken we gebruik van de Garmin InReach om het weer op locatie binnen te halen. De wind komt uit O en zal 12 tot 19 kts in sterkte zijn. In de nacht zal de wind krimpen naar NNO en nog meer in sterkte afnemen tot zo'n 9 kts. We verwachten om 23:00 La Coruña te zullen aanlopen.
Gedurende de dag blijft het zicht matig en plots uit het niets roept Jeroen ineens Land inzicht ! Het is 17:04 en de contouren van een kaap tekenen zich aan de horizon af. We rekenen ons rijk en denken zelfs eerder te zullen aankomen.






Maar helaas de wind zakt weer helemaal in en tot overmaat van ramp horen we gedonder in de verte. Onweer en deze komt dichterbij....  De voorspelde windverandering zet eerder in en komt nu al uit W ( dus niet in de nacht van O naar NNO maar reeds nu al W). Onze koers is ook W dus de motor gaat weer aan. De planning gaat volledig de mist in en onze aankomsttijd zal zo om 03:00 in de ochtend zijn. Niet prettig om in het donker een onbekende haven aan te lopen. We overleggen en vinden het wijs als een van ons gaat slapen zodat wanneer we midden in de nacht de haven aanlopen er in ieder geval een persoon fris en alert is. Gelukkig trekt de onweer ver uit onze buurt aan ons voorbij.  Eenmaal Cabo Ortegal gerond koersen we af op La Coruña.  Om 22:00 worden de zeilen weer bijgezet en gaat de motor uit. Het is na middernacht als op de plotter ineens een stuk of 5 boten recht op ons afkomen.

5 Visser boten recht op ons af

Een armada trekt met hoge snelheid onze richting op. De AIS gegevens laten zien wat koers snelheid type schepen dit zijn. Allen vissers. Nu heb ik uit menig blog negatieve verhalen gelezen over visser die niet van wijken weten en gewoon doorvaren. Gezien de snelheid zijn ze niet aan het vissen dus theoretisch hebben wij als zeilend schip voorrang. Maar ja toch even blijven opletten. We houden strak koers en zien inderdaad dat de vissers ofwel voorlangs ofwel achterlangs gaan. Weer een mythe ontkracht en wat een onmisbaar instrument is deze AIS transponder. Hou gewoon koers en schat in, roep desnoods op en ga dan pas van koers veranderen.




Dag 4

Inmiddels begint het langzaam licht te worden en roepen we Jeroen uit zijn slaap. Om 04:30 leggen we vast aan een stijger van de Marina Coruña. We zijn de golf van Biskaje over, toch wel een euforisch gevoel. Een biertje en dan even slapen want de nachtrust is er behoorlijk bij ingeschoten voor John en mijzelf. Uiteindelijk hebben we 392 nm afgelegd in 83 uur met een max snelheid van 10,3 kts en een gemiddelde snelheid van 4,7 kts. De motor is zo'n 18 uur bijgezet.
Omdat het ons niet duidelijk was of er een drempel voor de andere Marina lag hebben we gekozen voor de grote Marina. Een volgende keer zullen we kiezen voor de Marina Real, kleiner maar wel meer in het centrum.